Vecht en strijd met wijsheid

Voor ruim 20 jaar heb ik het gevoel gehad alsof ik voortdurend moest strijden. Ik ben gepassioneerd en zie dingen die niet goed zijn en ik kies er letterlijk voor om ze beter te maken.

Het grootste deel van mijn jeugdjaren- en tot enkele jaren terug nog- bekeek ik alles zwart-wit. Ik verwachtte dat het leven eerlijk moest zijn, dus elke keer kwam ik in opstand wanneer ik het gevoel kreeg dat ik tekort werd gedaan.

  

Deze gedachtegang of zo je wil, karaktereigenschap,  frustreerde mij meer naarmate ik ouder werd. Gelukkig besefte ik op tijd dat het leven niet zo zwart-wit is als ik dacht dat het was. Succes en geluk volgen niet altijd de rechtvaardigen en de hardwerkenden.

Dat realiserende, kreeg en gaf het mij een nieuw beeld over het leven en omstandigheden. Ik verwachtte niet langer dat slechte mensen altijd zullen lijden en de gedachte dat mijn goede daden of intenties altijd beloond zullen worden, stopte ik ook ver weg. Dit helpt me dagelijks te dealen met nare omstandigheden en mijn medemens.

Op het werk, zullen collega’s niet überhaupt meer dan mij verdienen, omdat ze harder werken of gekwalificeerder zijn. En zo kan ik de lijst verder aanvullen…

Met mijn nieuw - gevonden kennis, begon ik goed na te denken over welke strijd ik wens te strijden, welk probleem ik wilde aanpakken en welke nare omstandigheden ik wil aanvechten en welke ik juist zou negeren.

Niet alles hoeft te gaan, zoals ik dat zie en wil. Ik ben niet degene die alles moet rechtzetten dat verkeerd gaat. Stel je nou eens voor?! Je wordt straks nog gek….

 

Ik heb daarom enkele jaren terug besloten( en sinds kort is het echt mijn levensstijl) om gewoon ‘weg te lopen’( los te laten) wanneer ik mij bijvoorbeeld beledigd voel, persoonlijk wordt aangevallen, er voor mij wordt gelogen, ik onheus wordt behandeld en iemand de ergste dingen over mij wenst te zeggen. Ik laat het daarbij. Niemand bepaalt voor me welke strijd ik voer, because I pick my own battles!  

In ieder geval geeft dit niet meteen een behaaglijk gevoel, je voelt je verslagen en wil ‘terugvechten’, jezelf verdedigen, je wil terugslaan; zo zitten we als mensen nou eenmaal in mekaar.

Vaak genoeg hoor ik: “Sheila, je straalt een bepaalde rust uit” of “ je brengt me tot rust”. Geloof me, het is een proces.

Natuurlijk heb ik een rustig karakter, maar heel vaak houd ik mijn mond en blijf ik stil, gewoon omdat ik de rust wil bewaren, een vriendschapsrelatie wil redden, ik verder kijk dan mijn neus lang is. Maar soms blijf ik ook stil, omdat ik denk “your stupid ass ain’t worth my time at all”!

Veelal zijn we zo bezig met iemand een hak zetten, terwijl we niet beseffen dat wij onszelf kwaad aandoen. Het is gewoon verloren tijd en energie die je niet terugkrijgt.

Dus mijn advies aan jou: strijd/vecht met wijsheid!

Neem niet te gauw aanstoot. Sommige mensen voelen zich vaak beledigd, niet door wat je zei of deed, maar gewoon door wat ze denken dat je bedoelt…

Realiseer je dat de wereld vol is van bit ** es and sons of ' bi *** es. Je zal gewoon op je tong moeten bijten, glimlachen en weglopen.

Ik bedoel absoluut niet dat je de vloer met je moet laten aanvegen…Absoluut niet!

Je mag en moet opkomen voor jezelf, maar blijf altijd correct.

Ga tactvol om met situaties, vecht met inzicht en wijsheid.